No concello de Monterroso, entre A Lucencia e Cumbraos, elévase un pequeno coto chamado na cartografía antiga Coto d'Outor, que é un orónimo derivado do latín altus, -a, -um mediante o sufixo masculino -or, hoxe obsoleto e que servía para formar sustantivos a partir de adxectivos (grosor, dulzor...). Equivale ó máis corrente Outeiro < altarium, formado co sufixo -arius, -aria, -arium aplicado ó mesmo adxectivo.
Nos primeiros dicionarios de galego recóllese, de feito, o termo outor coa definición de "altura, altitude, altor, elevación" (Filgueira Valverde, Tobío, Magariños e Cordal 1926; Carré Alvarellos 1928-1931; Ibáñez Fernández 1950).
A tendencia neste sintagma preposicional Couto d'Outor é, como se ve, a formar unha soa palabra *Coto Doutor; desta contracción procede o microtopónimo Sitio Doutor / Sitio de Doutor, recollido no vaciado da toponimia do Libro Real de Leigos da Coruña polo usuario "Giannini" na web Celtiberia.net ("Microtoponimia gallega: un ejemplo coruñés", 2008).
A confluencia por semellanza co termo doctor, procedente do latín doctorem, "mestre" > "médico", é inevitable, polo que é moi posible que algún topónimo como Segovia del Doctor (Membribe de la Sierra - Salamanca) teña sido en realidade un lugar chamado *Segovia de Outor.
De mesma familia son os topónimos asturianos Outur / Otur (Valdés) e El Valle Otura (Monsacro), co sufixo feminino -ura. Mailo diminutivo Outurela (Oeiras - Lisboa), que me indica Francisco Santos, do grupo de Facebook Toponímia / Toponymy.
No hay comentarios:
Publicar un comentario